Mgr Krystyna Georgiew (1948-1996) twórczyni gimnastycznej potęgi MKS "Krakus" sama była gimnastyczką sportową "Cracovii". Dobrze zapowiadającą się karierę przerwała, na IV roku krakowskiej AWF kontuzja nadgarstka. Po ukończeniu studiów przez dwa lata pracowała jako nauczycielka wychowania fizycznego w Technikum Gastronomicznym. Potem na krótko trafiła do Zakładu Tańca w AWF, gdzie za namową dr Haliny Kubalskiej zdecydowała się zostać trenerem. W 1973 roku założyła sekcję gimnastyki artystycznej w MKS "Krakus". Jej pełna pasji i poświęcenia praca przynosi wspaniałe rezultaty w postaci tytułów mistrzowskich zarówno w kategoriach indywidualnych jak i drużynowych. W swojej pracy korzystała z pomocy wielu wspaniałych entuzjastów sportu m. in. Heleny Rakoczy 4 krotnej mistrzyni świata, trenera akrobatyki; Jana Blecharza psychologa z krakowskiej AWF, który pomagał w przygotowaniach do startów Teresy Folgi, i wielu, wielu innych. Po zdobyciu, przez jej najlepszą podopieczną, siódmego miejsca na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu oraz uroczystym zakończeniu kariery zawodniczej przez Teresę Folgę Krystyna Georgiew rozstała się z "Krakusem" i wyjechała do niemieckiego Schmiden. W znacznym stopniu do podjęcia tej decyzji przyczyniło się niezrozumiałe postanowienie o pozostaniu w kraju trenera najlepszej polskiej gimnastyczki, podczas gdy do Seulu udali się inni przedstawiciele Związku Gimnastyki Artystycznej (Teresa Folga, która po pierwszym dniu rywalizacji w gimnastyce zajmowała bardzo wysokie IV miejsce twierdziła, że spadek ostatecznie na VII pozycję był w znacznej części wynikiem braku bezpośredniego wsparcia jej trenera). W Schmiden stworzyła jeden z najsilniejszych niemieckich klubów, którego wizytówką była Magdalena Brzeska robiąca zawrotną karierę w Niemczech (26 krotna mistrzyni Niemiec w gimnastyce artystycznej). Wybitna trenerka doprowadziła Magdę do 10 tej lokaty na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie. Ze względu na ciężką chorobę nie dane jej było towarzyszyć zawodniczce w trakcie Igrzysk. 30 września 1996 roku Krystyna Georgiew zmarła w stuttgardzkim szpitalu. 7 października została pochowana na cmentarzu w Schmiden (tym samym nie spełniło się życzenie trenerki, aby pochowano ją w Krakowie).

Stefania Solarz swoją przygodę ze sportem rozpoczęła w "Zgodzie" Świętochłowice, przenosząc się po pewnym czasie do krakowskiego "Wawelu", jako zawodniczka gimnastyki sportowej. Przez 8 lat była reprezentantką Polski. Uczestniczyła w 1952r. w Olimpiadzie w Helsinkach (pojechała jako zawodniczka rezerwowa, ale zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami wystartowała w niej), startowała w Mistrzostwach Świata w Rzymie w 1954r. Z udziału w Olimpiadzie w Melbourne (1956r.) wykluczyła ją kontuzja. Wyszła za mąż za Jerzego Solarza, także reprezentanta Polski uczestnika Olimpiady w Helsinkach i Mistrzostw Świata w Rzymie. Pracę trenerską rozpoczęła w 1962r. w SKS "Cracovia". W 1967r. przeniosła się do krakowskiego "Wawelu". Wkrótce ponownie zmienia klub. Z "Koroną" związała się na 11 lat. Cały czas trenowała zawodniczki gimnastyki sportowej. Jej wychowanką i ulubienicą była Elżbieta Gdowska reprezentantka Polski seniorek w gimnastyce sportowej. Gdy rozpoczyna pracę w MKS "Krakus", dla Pani Solarz jest to pierwszy kontakt z zawodniczkami gimnastyki artystycznej. Początkowo prowadzi, więc tylko zajęcia z akrobatyki oraz zajmuje się wszystkimi sprawami administracyjnymi. Dla Krystyny Georgiew, nie cierpiącej "papierkowej" roboty, jest to doprawdy dar niebios. Tym sposobem Pani Solarz zostaje kierownikiem sekcji. W 1989r. po reaktywowaniu działalności Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w Krakowie rozpoczyna pracę z młodymi gimnastyczkami, prowadząc tutaj zajęcia w dwóch grupach: rekreacyjnej i gimnastyki artystycznej. W VIII 1991r., w związku z likwidacją etatów w Szkolnym Związku Sportowym rozstaje się z "Krakusem". Równocześnie organizuje 4 klasy sportowe o specjalności gimnastyka artystyczna w S.P. nr 87 (aktualnie prowadzi zajęcia z 2 klasami sportowymi). W 1999r. ponownie podejmuje zajęcia w "Krakusie", zapoznając młode gimnastyczki w 5 grupach wiekowych z arkanami akrobatyki. Niespożyte zasoby energii pozwalają łączyć Pani Solarz te wszystkie, rozliczne zadania, a także pełnić funkcję sędziego międzynarodowego.

Helena Rakoczy trener klasy mistrzowskiej. Gimnastykę zaczęła uprawiać w Sokole (zajmowała się w tym okresie również lekkoatletyką), lecz marzenia o sportowej karierze przerwała II wojna światowa. Wkrótce po wyzwoleniu wznawia treningi pod wodzą trenera Tadeusza Daniela. Będąc już mężatką i matką wygrywa w 1946 roku Ogólnopolski Sprawdzian Gimnastyczny i trafia do kadry narodowej. W 1950 roku w Bazylei na Mistrzostwach Świata deklasuje rywalki zdobywając 5 medali: 4 złote i 1 brązowy. Kontuzja nadgarstków sprawia, że z olimpiady w Helsinkach wraca bez medalu. Z Mistrzostw Świata w Rzymie w 1954 roku przywozi brązowy medal. Igrzyska Olimpijskie w Melbourne w 1956 roku również przynoszą brązowy medal, tym razem w konkurencji drużynowej: zespołowych ćwiczeniach z kółkami. Igrzyska te są ukoronowaniem bogatej sportowej kariery, w trakcie, której Helena Rakoczy zdobyła 109 medali! Przez następne lata opiekuje się kadrą narodową i jako szkoleniowiec uczestniczy w igrzyskach w Rzymie, Tokio, Monachium. W latach 1975 1979 zajmuje się gimnastyczkami sportowymi w WKS „Wawel”, wychowując wiele znakomitych zawodniczek m.in. uczestniczki Igrzysk Olimpijskich Elżbietę Apostolską (I.O. w Tokio) i Joannę Bartosz (Monachium). Po utworzeniu przez Krystynę Georgiew sekcji gimnastyki artystycznej w nowohuckim "Krakusie” współpracuje z utalentowanymi zawodniczkami, prowadząc zajęcia z akrobatyki.

Sławomira Kruczek Skubik jedna z pierwszych zawodniczek Krystyny Georgiew. Wielokrotna mistrzyni Krakowa w klasie III, II, I i mistrzowskiej. Na Mistrzostwach Polski zajmowała miejsca w pierwszej dziesiątce. W towarzyskich turniejach międzynarodowych lokowała się miedzy 2 a 4 pozycją. Odegrała niezwykle istotną rolę, gdyż będąc pierwszą zawodniczką "Krakusa”, która uzyskała klasę mistrzowską, niejako torowała drogę swoim młodszym koleżankom oraz przyczyniła się do zdobycia niezbędnego doświadczenia młodej kadrze trenerskiej. Po zakończeniu kariery zawodniczej i ukończeniu kursu instruktorskiego zaczęła 01 IX 1981r. pracę w MKS "Krakus", prowadząc początkowo nabór dziewczynek do sekcji gimnastyki artystycznej, w późniejszym okresie zajęła się zawodniczkami klasy III, II i I. Zawodniczki prezentujące wysoki poziom przekazywała do grupy prowadzonej przez Krystynę Georgiew. W 1989r. w trakcie międzynarodowych zawodów w Belgii otrzymała propozycję objęcia stanowiska choreografa sekcji gimnastyki sportowej w jednym z najlepszych belgijskich klubów. Wkrótce rozpoczęła również zajęcia z gimnastyczkami artystycznymi. Przez 8 lat prowadziła 5-krotną Mistrzynię Belgii w gimnastyce artystycznej Cindy Stollenberg, uczestniczkę Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie (1992r. 27 lokata) oraz w Atlancie (1996r. 39 lokata). Także prowadzone przez Nią gimnastyczki sportowe osiągają bardzo dobre wyniki, kwalifikując się do Mistrzostw Europy i Mistrzostw Świata. W swojej pracy stara się stosować metody niepowtarzalnego trenera, jakim bez wątpienia była Krystyna Georgiew.

Elżbieta Gdowska pracowała w MKS "Krakus" w okresie od 15 IX 1982r. do 31 VIII 1991r. Wychowanka Stefani Solarz, osiągała bardzo dobre wyniki w gimnastyce sportowej. Była reprezentantką Polski seniorek w gimnastyce sportowej. Rozpoczyna pracę w MKS "Krakus" we wrześniu 1982r., początkowo prowadząc jedynie zajęcia z akrobatyki. Po pewnym czasie przejmuje pieczę nad kolejną grupą naborową, prowadząc już kompleksowe treningi gimnastyki artystycznej. Była pierwszym trenerem utalentowanej Małgorzaty Pisarczyk. 31 VIII 1991r. rozstaje się z "Krakusem". Wkrótce wyjeżdża z Polski, i podejmuje pracę trenera gimnastyki sportowej w Belgii i Luksemburgu. Prowadzi zajęcia w jednym z czołowych klubów belgijskich.

Mgr Ewa Wądołowska trener klasy II, trenowala gimnastyczki klasy III, grupy naborowej oraz trzy najstarsze zawodniczki (Małgorzata Pisarczyk, Anna Jajko, Marta Pierzchała).Obecnie trenuje dziewczęta klasy II i III. Absolwentka AWF w Krakowie magister rekreacji ruchowej. Rozpoczęła pracę w MKS "Krakus" w 1986r. zdobywając doświadczenie przy boku trener Krystyny Georgiew. Początkowo prowadziła zajęcia ogólnorozwojowe ze wszystkimi zawodniczkami, następnie przejmuje zawodniczki I klasy tzw. "Złotka", a dwa lata później (po wyjeździe Krystyny Georgiew) kolejną grupę klasy I "Szoguny". Z tą grupa dwukrotnie zdobyła złoty medal na Drużynowych Mistrzostwach Polski. W kolejnych latach przejmuje grupę trener Sławomiry Skubik (1989r.) oraz szkoli kolejne grupy dziewcząt. W 1996r. za swoje osiągnięcia w pracy trenerskiej została wyróżniona medalem przez Okręgowy Związek Gimnastyczny. W grudniu 1998r. zostaje uhonorowana przez Szkolny Związek Sportowy medalem za wieloletnia działalność i wybitne zasługi dla sportu szkolnego. Kolejne wyróżnienie (statuetkę) za wyniki w pracy trenerskiej otrzymuje w roku następnym od Okręgowego Związku Gimnastycznego. W X 2001r. otrzymuje nagrodę za wybitne osiągnięcia w pracy wychowawczo dydaktycznej od Dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w Nowej Hucie. Podopieczne trener Ewy Wądołowskiej wielokrotnie zajmowały wysokie lokaty zarówno w zawodach krajowych, jak również na arenie międzynarodowej (wykaz osiągnięć sekcji gimnastyki artystycznej). W XI 1999r. przygotowała pamiątkową wystawę z okazji 45-lecia MKS "Krakus" prezentującą historię sekcji gimnastyki artystycznej. Aktywnie uczestniczy w organizowaniu zawodów (poczynając od szczebla okręgowego aż po Mistrzostwa Polski). Jest trenerem kadry Makroregionu, a także sędzią.

W 2005 roku została odznaczona brązowym krzyżem RP za zasługi dla rozwoju sportu szkolnego.

Mgr Beata Piwnik trener klasy II, opiekowała się zawodniczkami klasy mistrzowskiej (7 zawodniczek), klasy I oraz klasy II.Obecnie trenuje zawodniczki klasy II i III .Absolwentka Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie (1988r.). Była zawodniczką SZS-AZS Krakowskiego Szkolnego Ośrodka Sportowego, gdzie pod kierunkiem trenerek: Teresy Koźmińskiej (matka reprezentanta Polski w piłce nożnej Marka Koźmińskiego) i Bożeny Żak zdobyła I klasę sportową w gimnastyce artystycznej. Po zakończeniu kariery zawodniczej tańczyła w latach 1985-1994 w Zespole Tańca Ludowego "Krakowiak” AWF w Krakowie, gdzie przez wiele lat pełniła społecznie funkcję Przewodniczącej Rady Zespołu. W 1988 roku rozpoczęła pracę trenerską w sekcji gimnastyki artystycznej MKS "Krakus". Wychowała wiele bardzo dobrych gimnastyczek, które były reprezentantkami Polski (Anna Wilk w latach 1989-1990; Magdalena Gawara w latach 1993-2000 w kadrze juniorek i seniorek; Katarzyna Borgiasz od 1999 roku w kadrze juniorek). Posiada licencję sędziego Związkowego, a w Krakowskim Okręgowym Związku Gimnastyki Artystycznej pełni funkcję przewodniczącej komisji sędziowskiej. Od 1996 roku jest trenerem koordynatorem w makroregionie Małopolski i opiekuje się wojewódzką kadrą juniorów. W latach 1998 2000 pracowała w Zespole Szkół Elektrycznych w Nowej Hucie jako nauczyciel wychowania fizycznego. W grudniu 2001 roku została uhonorowana nagrodą Prezydenta Krakowa Andrzeja Gołasia dla najlepszych pedagogów. Za zasługi dla sportu szkolnego Pani Beata Piwnik została również wyróżniona przez przewodniczącego Wojewódzkiego Szkolnego Związku Sportowego mgr Zygmunta Szewczyka. W 2002 roku zorganizowała klasę sportową o profilu gimnastyki artystycznej w Szkole Podstawowej nr 87 w Nowej Hucie, w oparciu o własne programy autorskie. W sierpniu 2002 roku uzyskała tytuł nauczyciela dyplomowanego. Zajmuje się również projektowaniem kostiumów sportowych dla swoich podopiecznych.

W 2005 roku została odznaczona brązowym krzyżem RP za zasługi dla rozwoju sportu szkolnego.

Mgr Barbara Borgiasz trener II klasy, trenowała z dziewczynkami zaliczanymi do klasy III, II i grupy naborowej.Obecnie pracuje zgrupą naborową i rekracyjną. Pod panieńskim nazwiskiem Kasperczyk odniosła wiele sukcesów m.in. zdobywając (razem z Teresą Folgą) w Drużynowych Mistrzostwach Polski w klasie Mistrzowskiej: 2 złote medale,1 srebrny,1 brązowy oraz 2 złote medale w DMP klasy I. W Indywidualnych MP zdobyła 1 złoty i 6 brązowych medali. Reprezentantka Polski. W 1985 roku otrzymała podziękowanie za dotychczasową działalność dla rozwoju krakowskiej gimnastyki od OZG. Karierę zawodniczą oficjalnie zakończyła 23 XI 1986r. uroczystym pożegnaniem w trakcie Mistrzostw Polski kl. I w Krakowie. W 1986 MKS MDK Krakus podziękował pani Barbarze za osiągnięcia uzyskane w latach 1976 1986, a SZS przyznał medal za zasługi w rozwoju sportu. Po zakończeniu kariery zawodniczej przez krótki okres czasu współpracowała z grupą taneczną Dariusza Goca we Włoszech. Po powrocie do kraju ukończyła AWF w Krakowie otrzymując instruktora w gimnastyce sportowej i artystycznej. Początkowo po studiach organizowała kursy aerobiku, by po pewnym czasie rozpocząć pracę w XVI Liceum Ogólnokształcącym, gdzie m.in. z powodzeniem prowadziła zespoły piłki ręcznej i siatkówki. W 1995 roku ukończyła studia podyplomowe uzyskując tytuł trenera II klasy. Aktualnie nauczycielka i trenerka gimnastyki artystycznej w MKS Krakus.W latach 2000 2003 prowadziła klasę sportową o profilu gimnastyki artystycznej w szkole podstawowej nr 87. W 2003 roku uzyskała tytuł nauczyciela dyplomowanego. Za wybitne osiągnięcia w pracy wychowawczo dydaktycznej otrzymała nagrodę Dyrektora MOS u w latach 2003,2004 i 2005. Jest również działaczką Polskiego Czerwonego Krzyża. W 1998 otrzymała dyplom za zasługi w zakresie popularyzacji i rozwoju dawstwa krwi od PCK. W 2000 roku PCK przyznał jej Odznakę Honorową PCK IV stopnia. Mama utalentowanej gimnastyczki Kasi Borgiasz. Jest sędzią związkowym gimnastyki artystycznej. Wraz z koleżankami trenerkami współorganizuje zawody okręgowe i międzynarodowe. W miarę możliwości pozyskuje sponsorów. Z okazji 120 lecia gimnastyki utworzyła stronę internetowa, która przypomina historię gimnastyki artystycznej w klubie MKS Krakus.

W 2005 roku została odznaczona brązowym krzyżem RP za zasługi dla rozwoju sportu szkolnego.

Mgr Małgorzata Trawińska pracowała w MKS "Krakus" na etacie nauczyciela instruktora w okresie 01 III 1999r. 31 VIII 2001r. Absolwentka krakowskiej Akademii Pedagogicznej , ukończone studia uzupełniające na AWF w Krakowie. Początkowo prowadziła zajęcia z grupą rekreacyjną. W drugim roku pod swoją opieką miała grupę 8 gimnastyczek. Jako zawodniczka trenowała przez 4 lata pod okiem Krystyny Georgiew w grupie "Szogunów", a po 1988r. pod kierunkiem trener Ewy Wądołowskiej. Do największych sukcesów zawodniczych należy zaliczyć: IV m. drużynowo w Mistrzostwach Polski klasy II w 1986r. I m. drużynowo w Mistrzostwach Polski SZS w klasie II w 1988r., w tym samym roku I m. indywidualnie w klasie II w zawodach Kraków Berlin oraz zdobycie tytułu drużynowego Mistrza Polski w klasie I w 1989r. Wszystkie te sukcesy odniosła będąc jeszcze uczennicą szkoły podstawowej, bowiem po rozpoczęciu nauki w liceum zakończyła karierę zawodniczą. Pracuje w S.P. nr 31, gdzie prowadzi zajęcia z klasami o profilu gimnastyki artystycznej. W 1995r. rozpoczyna, trwającą po dzień dzisiejszy, współpracę z Polskim Towarzystwem Gimnastycznym "Sokół", początkowo prowadząc zajęcia z grupami rekreacyjnymi, a od 1998r. z grupami wyczynowymi.

Marta Mirocka współpracę z MKS "Krakus" w charakterze choreografa rozpoczęła w 1986r. Opracowywała układy choreograficzne dla Teresy Folgi na Mistrzostwa Świata i Europy oraz Igrzyska Olimpijskie w Seulu. Później pracowała z "Szogunami". Ze względu na nadmiar obowiązków zrezygnowała z prowadzenia zajęć w "Krakusie" 28 II 1991r. Należy zaznaczyć, że zadań, jakich podejmowała się pani Mirocka wystarczyłoby na kilka biografii. Absolwentka Politechniki Krakowskiej równolegle skończyła Szkołę Muzyczną. Ukończyła także studia choreograficzne. W charakterze pracownika naukowego pracowała przez 20 lat w krakowskiej Politechnice. Opracowała wiele projektów m.in. jest współprojektantką konstrukcji krakowskiego kina „Kijów” (1965r.) oraz warszawskiego kina "Relax" (1967r.). Tańczyła w Operze i Operetce Krakowskiej. Opracowywała choreografię dla krakowskich teatrów: Bagateli, Starego i Ludowego (współpracowała m.in. z Jerzym Sthurem przy głośnym spektaklu "Iwona, księżniczka Burgunda"), a także do spektakli baletowych. Wieloletni pedagog Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej z przedmiotu taniec. Dyrektor artystyczny Krakowskiej Szkoły Baletowej. Współpracowała także z teatrami zagranicznymi: w Paryżu (teatr Compagne), w Avignion, w belgijskiej Gandawie oraz we Włoszech.

Mgr sztuki Ewa Nowak choreograf współpracuje z MKS "Krakus" od 1994 roku. Absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie im. Fryderyka Chopina. Była tancerką Opery i Operetki w Krakowie oraz Opery Śląskiej w Bytomiu. Aktualnie jest nauczycielką baletu w Studio Baletowym Opery Krakowskiej. Prowadzi zajęcia ze wszystkimi zawodniczkami sekcji gimnastyki artystycznej MKS "Krakus" ucząc je technik tańca klasycznego.

Dr Jan Blecharz współpracował z trener Krystyną Georgiew od listopada 1983 roku do momentu rozstania się pani Krystyny z Krakusem w 1988. W znacznym stopniu przyczynił się do osiągnięcia wspaniałych wyników przez Teresę Folgę, której pomógł zwalczyć lęk przed zwycięstwem. Wcześniej, bowiem tytuł mistrzowski kilkakrotnie wymykał się gimnastyczce głównie z powodu zbytniej nerwowości i braku koncentracji przed startem. Ur. 16.01.1954 r. w Okocimiu.

Absolwent Wydziału Filozoficzno Historycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1978 roku po uzyskaniu tytułu magistra psychologii zostaje zatrudniony na stanowisku asystenta w Zakładzie Psychologii AWF w Krakowie. Tam przygotowuje pracę doktorską ( pod opieką prof. Jana Kaisera ) nt. Psychologiczne uwarunkowania efektywności działania w sportowych grach zespołowych, na przykładzie koszykówki kobiet i w 1989 roku decyzją Rady Wydziału Filozoficzno Historycznego UJ uzyskuje tytuł doktora psychologii.

Od 1989 roku do dnia dzisiejszego jest zatrudniony na stanowisku adiunkta w Zakładzie Psychologii Instytutu Nauk Humanistycznych. Zainteresowania naukowe Jana Blecharza skupiają się wokół problemów sportu a szczególnie roli treningu mentalnego w procesie psychologicznego przygotowania zawodników wysokiego wyczynu do zawodów. Jest autorem ( lub współautorem ) wielu prac z zakresu psychologii sportu ( w tym również osób niepełnosprawnych ). Uczestniczył jako psycholog polskiej ekipy w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Albertville oraz w Salt Lake City. Był wieloletnim konsultantem sportowców TS Wisła Kraków, w latach osiemdziesiątych pracował jako psycholog kadry Polski w koszykówce kobiet. W tym okresie opiekował się od strony psychologicznej również gimnastyczkami artystycznymi Krakusa Kraków, z Teresą Folgą na czele. W latach 1997 2003 współpracował z Polskim Związkiem Strzelectwa Sportowego, będąc konsultantem między innymi Renaty Mauer Różańskiej. Współpracował też z łyżwiarzami figurowymi Dorotą Zagórską i Mariuszem Siudkiem, a w latach 1999 2003 z kadrą skoczków narciarskich z Adamem Małyszem na czele. Uczestniczył wielokrotnie w szkoleniu trenerów grup olimpijskich. Jest autorem wielu nowatorskich technik stosowanych w treningu psychologicznym sportowców (między innymi możliwościami wykorzystania techniki biofeedbacku). W 2001 roku otrzymał nagrodę Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa w dziedzinie nauki i techniki, za szczególny wkład naukowy w procesie psychologicznego przygotowania zawodników najwyższego wyczynu do zawodów sportowych i godne reprezentowanie nauki krakowskiej w Polsce i poza jej granicami.

W 2002r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Posiada brązową i srebrną odznakę Zasłużony działacz Kultury Fizycznej oraz medal 70 lecia AWF. Nagrody resortowe i związkowe za działalność naukowo dydaktyczną oraz osiągnięcia w pracy ze sportowcami najwyższego wyczynu.